انواع رقیقکنندهها عمدتاً شامل دستههای زیر میشوند:
رقیقکنندههای غیرفعال: این رقیقکنندهها گروههای فعالی در مولکولهای خود ندارند و عمدتاً حلالهای بیاثر هستند، مانند اتانول، استون، تولوئن و غیره. در فرآیند رقیقسازی در واکنشهای شیمیایی شرکت نمیکنند و عمدتاً برای کاهش ویسکوزیته و کاهش ویسکوزیته استفاده میشوند. بهبود عملکرد فرآیند رقیقکنندههای غیرفعال رایج شامل الکلها، کتونها، هیدروکربنهای معطر و غیره است.
رقیقکنندههای فعال: رقیقکنندههای فعال حاوی گروههای فعال در مولکولهای خود هستند، در واکنشهای شیمیایی شرکت میکنند و خاصیت سختکنندگی دارند. رقیقکنندههای فعال رایج شامل رزین اپوکسی گلیسرول، پروپیلن اکسید بوتیل اتر و غیره است که عمدتاً در چسبهای اپوکسی استفاده میشوند.
رقیقکنندههای اسید نیترو: از حلالهای آلی مانند استرها و الکلها تهیه میشوند، حلالیت خوبی دارند و برای رقیق کردن لاکهای نیترو، لعاب، پرایمر و ... مناسب هستند.
رقیقکنندههای وارنیش پراکسید: از حلالهای آلی مانند استات، استون، بنزن و غیره تهیه میشوند و برای رقیقکردن لاکهای پرکلرواتیلن و لعاب مناسب هستند، اما به سرعت تبخیر میشوند و نیاز به ساخت سریع دارد.
تینر رنگ آمینو: از حلال های آلی مانند زایلن و بوتانول ساخته شده است. برای رقیق کردن محصولات رنگ آمینو مانند رنگ آمینو پخت و رنگ آمینو چکشی مناسب است. مقاومت خوبی در دمای بالا دارد. رقیق کننده رنگ اکریلیک: از حلال های آلی مانند زایلن و ان بوتیل استات ساخته شده است. برای رقیق کردن رنگ اکریلیک مناسب است. سرعت فرار پایینی دارد و به محیط ساخت و ساز بالایی نیاز ندارد
